Het veranderen van organisaties is een weerbarstig proces. Als adviseur of manager kan je materiaal aanreiken, waarmee mensen in de organisatie de stap naar nieuwe denk- en gedragspatronen kunnen zetten. Door aandacht en een luisterend oor. Door het stellen van vragen om de ander te helpen meer inzicht en helderheid over diens situatie te krijgen. Door nieuwe perspectieven en gezichtspunten aan te reiken. Door blinde vlekken zichtbaar te maken en spanningen en inconsistenties in woorden en gedrag te benoemen. En door de ander te steunen in het veranderproces. Maar je kan het veranderen niet van de ander overnemen. Die moet dat zelf doen, en zelf voor de verandering kiezen.

Mijn onderzoek richt zich op de vraag wat effectieve aanpakken zijn voor organisatieontwikkeling  en hoe duurzame verandering kan worden gerealiseerd. Dat onderzoek doe ik als reflective practitioner, door een combinatie van actie en reflectie. Door te experimenteren met aanpakken voor organisatieontwikkeling en vervolgens te reflecteren op de uitkomsten van die experimenten en op de meerwaarde en de succesvoorwaarden van die aanpakken.

Invalshoeken
Op dit moment houd ik me vooral bezig met de volgende invalshoeken:

Wat kan de organisatieontwikkeling leren van aanpakken voor persoonlijke groei en van spirituele tradities? Zijn dergelijke benaderingen ook toepasbaar op organisaties? Bestaat de bijdrage van een adviseur of manager uiteindelijk niet vooral uit bewust aanwezig zijn, uit het geven van aandacht? Geldt voor organisatieverandering – net als voor persoonlijke groei – ook dat het uiteindelijk gaat om te worden wie je bent?   
Welke bijdrage kan filosofie leveren aan organisatieverandering? Wat is de waarde van het goede, het schone en het ware voor veranderingsprocessen in organisaties? Hoe kunnen filosofische noties over macht of betekenis worden toegepast in organisaties? Is een filosofisch, ethisch of esthetisch perspectief op organiseren vruchtbaar?

Hoe kan kunst bijdragen aan veranderingen in organisaties? Kan de confrontatie en interactie met kunst leiden tot een andere manier om naar een vraagstuk te kijken?  Kunnen we manieren van werken uit de kunst ook gebruiken bij organisatieverandering?
Deze invalshoeken zullen de komende jaren leidend zijn bij mijn publicaties.

The making of…
Met Bart van Rosmalen werk ik momenteel aan het project The making of…. We brengen in driedaagse ateliers groepen uit het bedrijfsleven, de overheid en maatschappelijke instellingen samen met kunstenaars. Tijdens het atelier werken de groepen aan een eigen project. Daarbij vernieuwen zij hun manier van werken doordat zij elementen van de werkwijze van andere groepen overnemen. De filosofie van het atelier is dat vernieuwing van de manier van werken de sleutel is tot innovatie: door een andere manier van werken ontstaat een ander resultaat. Hierbij fungeert interactie met andere groepen en kunstenaars als katalysator. In het atelier werken de kunstenaars aan een performance en de andere groepen aan een presentatie van hun project. De regisseur van het atelier zorgt dat er onderlinge interactie plaatsvindt en modereert de dialoog tijdens en na de performance.